بایگانی دسته ی وکیل ملکی

عدول از دستور تخلیه چیست؟ روابط میان موجر و مستاجر همواره یکی از چالش برانگیزترین روابط حقوقی بوده است به همین علت قانونگذار همواره سعی داشته است تا قوانین منسجم و کاربردی را در این زمینه وضع نماید. عدول از دستور تخلیه یکی دیگر از مواردیست که در زمینه روابط موجر و مستاجر مطرح می گردد اما در مقایسه با سایر موارد کمتر مطرح می شود. با این حال لازم است تا در یک مقاله جداگانه و تحت همین عنوان مورد بررسی واقع گردد. در این مقاله به بررسی جوانب مختلف همین موضوع خواهیم پرداخت ، در ادامه با وکیل امور ملکی همراه باشید…

عدول از دستور تخلیه به چه معناست؟

عدول در لغت به معنای سرپیچی کردن است اما در اینجا به معنای انصراف و بازگشت از مسئله ایست که قبلاً تایید شده است. بنابراین به خوبی می توان دریافت که معنای لغوی و اصطلاحی عدول از دستور تخلیه، صرف نظر کردن مقام قضایی از این دستور است. بدین معنا که مستاجر دیگر ملزم به تخلیه ملک نیست و می تواند طبق قرارداد استنادی در آن سکونت داشته باشد. (البته مشروط به رعایت زمان مقرر در اجاره نامه و نه به صورت دائم)

صدور دستور تخلـیه

در ابتدا به این مسئله می پردازیم که دستور تخلیه چیست و تفاوت آن با حکم تخلیه چه می باشد؟ “دستور” نوعی رای دادگاه یا مقام قضایی است که باید در کمترین زمان ممکن اجرا گردد و قابل اعتراض و تجدیدنظرخواهی نیست. مدارک استنادی برای صدور دستور باید بسیار قوی و غیرقابل انکار باشند تا مقام قضایی بتواند با اطمینان خاطر و برای جلوگیری از تضییع حقوق خواهان در این زمینه مبادرت به صدور رای نماید.

حکم تخلیه نیز توسط مقام قضایی صادر می گردد با این تفاوت که لازم است در ابتدا، نوبت رسیدگی اخذ شود و در جلسه دادرسی نیز اظهارات طرفین استماع گردد. بعد از صدور حکم نیز طبق قانون امکان اعتراض و تجدیدنظرخواهی وجود دارد و مهلت زمانی بیشتری برای اجرای حکم در نظر گرفته اند. بنابراین دستور تخلیه از شدت عمل بیشتری برخوردار است.

برای صدور دستور تخلیه نیاز است تا حتماً مهلت اجاره نامه به اتمام رسیده باشد و تمدید هم نشده باشد. بنابراین سایر شرایطی که نیاز به تحقیق و دادرسی دارد قابلیت صدور دستور تخلیه را ندارند. چرا که نیاز به بررسی و کارشناسی خواهند داشت به عنوان مثال این مسئله که مستاجر ملک مورد نظر را محل فساد کرده است. یا استفاده نا متعارف از آن دارد و مسائلی از این دست، مشمول صدور حکم تخلیه می شوند. و با دستور تخلیه متفاوت هستند اما وجه تشابه این است که در نتیجه هر دوی آن ها، مستاجر موظف به تخلیه ملک می گردد.

عدول از دستور تخلیه چه زمانی امکان پذیر است؟

حال به سوال اصلی مقاله بازمی گردیم که عدول از دستور تخلیه در چه مواقعی امکان پذیر است؟ عدول از دستور تخلیه باید توسط مقام قضایی بررسی گردد. بنابراین مستاجر نمی تواند به شخصه در این زمینه اقدام نماید. البته ابهاماتی نیز در این زمینه وجود دارد چرا که دستور تخلیه ظرف 24 ساعت به مستاجر ابلاغ شده و او ظرف سه روز مهلت دارد تا ملک مورد نظر را تخلیه نماید.

آن طور که مشخص است مستاجر تنها سه روز فرصت دارد تا بتواند حقانیت ادعای خود و عدم حقانیت موجر را اثبات نماید. به نظر زمان اندکی است اما وکیل عدول از دستور تخلیه می تواند به راحتی اقدامات کاربردی برای جلوگیری از اجرای دستور تخلیه را بکارگیرد.

شما باید به مرجع قانونی مراجعه نمایید. (دادگاه، شورای حل اختلاف یا دفتر اسناد رسمی) و مدارک خود را مبنی بر عدم حقانیت موجر ارائه کنید. به عنوان مثال می توانید اجاره نامه ای که نشان دهنده تمدید شدن عقد اجاره برای یک سال دیگر است را به افراد ذی صلاح تحویل دهید یا جعلی بودن مدارک استنادی توسط موجر را اثبات نمایید.

مرجع قضایی در همان وهله اول و بدون اخذ نوبت و فوت وقت به ادعای شما رسیدگی می کند. اگر مدارک استنادی از جانب شما معتبر و قوی تر از مدارک موجر باشد. قرار توقف عملیات اجرایی مبنی بر دستور تخلیه ملک صادر شده و سپس به صورت جدی تر به بررسی مدارک مورد نظر خواهد پرداخت. مقام قضایی در نهایت می تواند با صدور رای خود مبنی بر عدول از دستور تخلیه، مستاجر را صاحب حق بداند و خواسته موجر را غیرقانونی تشخیص دهد.

اجاره به شرط تملیک چگونه صورت میگیرد و چه شرایطی دارد ؟ نکات مهم در ادامه با وکیل شاه مرادی : همه ما می دانیم که اجاره عقدی است که میان موجر و مستاجر منعقد می گردد. و طبق آن، مستاجر متعهد می شود در یک زمان خاص و مقرر مبادرت به تخلیه ملک نماید. در واقع مالکیت ملک هرگز به مستاجر منتقل نمی شود. و صرفاً حق استفاده از منفعت ملک برای مدت زمان مشخص مثلاً یک سال به او منتقل می شود. اما به نظر می رسد اجاره به شرط تملیک با این روند تفاوت دارد چرا که در نتیجه آن می توان صاحب ملک استیجاری گردید ! این موضوع را در ادامه تشریح خواهیم کرد .

قانون اجـاره به شـرط تملـیک چه می گوید؟

وکیل امور ملکی : اجاره به شرط تملیک ، عمدتاً یکی از تسهیلات بانکی است که توسط بانک ها ارائه می گردد یا اینکه حداقل یکی از طرفین قرارداد. یک شخص حقوقی همانند شرکت های واگذاری لیزینگ خودرو است. بنابراین بانک یا شخص حقوقی در مقام موجر عمل می کند. در این عقد شرط می‌شود که مستاجر در پایان مدت اجاره و در صورت عمل به شرایط قرارداد اجاره به شرط تملیک، عین مستاجره را مالک شده و صاحب رسمی و واقعی آن شناخته شود. اجـاره به شـرط تملـیک شامل تمام اموال اعم از منقول و غیرمنقول می شود.

در واقع بانک ها به منظور ایجاد تسهیلات لازم در زمینه گسترش امور خدماتی، کشاورزی، صنعت و معدن، ساختمان و مسکن، بازرگانی و کسب و کار و همچنین در زمینه مصرف کالاهای با دوامی که ساخت داخل کشور هستند. و شرکت های حقوقی برای فروش محصولات خود به عنوان موجر عمل کرده و مبادرت به معاملات اجاره به شرط تملیک می‌‌کند. برای اینکه مستاجر یا فردی که به شخص حقوقی مراجعه کرده است. در نهایت بتواند حق تملیک اموال را به دست آورد باید تا پایان مدت اجـاره به شـرط تمـلیک، تمام قواعد و قوانین درج شده در قرارداد را اجرا کند .

انواع اجاره به شرط تملیک

اجاره به شرط تملیک با توجه به اینکه ماهیت شرط مقرر چه می باشد شامل دو نوع اجاره به شرط تملیک با شرط فعل و اجاره به شرط تملیک با شرط نتیجه است. در شرط فعل لازم است تا شرایط ذیل جهت تملیک نهایی محقق شوند :

• رضایت موجر
• پرداخت اجاره بها
• رعایت تمام شروط مقرر

اما زمانیکه شرط نتیجه به میان می آید کار قدری دشوارتر می شود. چرا که مستاجر علاوه بر انجام شروط مقرر باید دست یابی به نتیجه نهایی را هم تضمین کند. بنابراین در شرط فعل ، همین که مستاجر اثبات نماید که همه شرایط را رعایت کرده است برای تملیک کفایت می کند. اما در شرط نتیجه، اثبات رعایت کردن همه شرایط کفایت نمی کند. و باید حتماً نتیجه مورد نظر نیز محقق گردد. شرط فعل بیشتر محبوب مستاجران است. چرا که دیگر رضایت نهایی موجر شرط اصلی کسب مالکیت نیست و همین که همه شرایط مندرج در قرارداد رعایت گردد. به عنوان مثال آخرین قسط از اقساط مورد نظر پرداخت شود مالکیت مستاجر نیز مسجل خواهد بود.

نکاتی که باید در خصوص قرارداد اجاره به شرط تملیک بدانید

• این قرارداد اصولاً میان یک شخص حقوقی یا شخص حقیقی یا حقوقی دیگر منقعد می گردد اما طبق قاعده حاکمیت اراده، می توان آن را در چهارچوب قانون و میان دو شخص حقیقی نیز متصور بود.
• تفاوت این قرارداد با قرارداد اجاره ای که متداول است در شروط مندرج در آن می باشد. و در خصوص آن باید قواعد مربوط به عقد اجاره همانند تعیین زمان اجاره نامه، میزان اجاره بها و امضای دو شاهد عادل نیز رعایت گردد.
• متاسفانه برخی از اشخاص حقوقی در مقام موجر از عدم اطلاعات مراجعه کنندگان سوء استفاده کرده و حق فسخ یک طرفه را برای خود در قرارداد درج می کنند. اگر در ابتدای راه هستید نسبت به امضای قراردادی که حق فسخ یک طرفه دارد یا کافه خیارات را اسقاط نموده است حساسیت بیشتری به خرج دهید.
• مدت اجاره را با توجه به عمر مفید اموالی که مورد بحث هستند تعیین کنید. بنابراین درگیر اعداد و ارقام تکراری و متداول همانند قراردادهای یک ساله نباشید.

در این زمینه سعی کنید حتما از مشاوره تخصصی یک مشاور حقوقی بهره مند شوید. چرا که قراردادها دارای جزییات و نکات حقوقی بسیار زیادی هستند که عامه اجتماع از آن ها بی اطلاع هستند.

چگونه مالکیت پارکینگ آپارتمان ها را انتقال دهیم ؟ مسئله پارکینگ در دنیای کنونی و با افزایش تراکم ساختمان ها و آمار خودروها به یک مسئله مهم تبدیل شده است. انتقال پارکینگ آپارتمان ها نیز مسئله دیگری است که طی چند سال اخیر به وفور شاهد آن بوده ایم. اما مسئله اصلی این است که اغلب مردم از قوانین حاکم بر این موضوع آگاهی ندارند. و بدون اطلاع در این زمینه مبادرت به انتقال پارکینگ آپارتمان ها به صورت قولنامه ای می کنند که اصولاً کار اشتباهی است. ما در این مقاله توسط وکیل متخصص ملکی تمام نکات مهم در خصوص شیوه صحیح انتقال پارکینگ آپارتمان ها را به شما گوشزد خواهیم کرد.

حالات مختلفی که برای انتقال پارکنیگ متصور است

در حالت اول شما می خواهید پارکینگ خودتان را به یکی دیگر از اعضای همان آپارتمان انتقال دهید. در این جا نیاز است تا به دفترخانه مراجعه کرده و سند انتقال منضم را تنظیم کنید. اگر در یک ساختمان صاحب دو ملک مجزا یا صاحب دو واحد متفاوت هستید و بخواهید پارکینگ یکی از واحدها را به واحد دیگر انتقال دهید باید باز هم به دفترخانه مراجعه کرده و در اینجا اقرارنامه جابجایی پارکینگ را امضا نمایید. البته داستان به همین جا ختم نمی شود و باید نکات بعدی را هم مدنظر قرار دهید.

میزان پارکنیگ ها برابر با تعداد واحدهای آپارتمان است

طبق قانون در آپارتمان هایی که تعداد پارکینگ ها با تعداد واحدها برابر است صاحب یکی از پارکینگ ها نمی تواند آن را به دیگری منتقل نماید. هر چند خریدار صاحب یکی از واحدهای ساختمان باشد . تنها امکانی که در این زمینه وجود دارد این است که پارکینگ ها را بایکدیگر جابجا کنند یا در صورت لزوم آن را اجاره دهند. نکته مهمی هم که در خصوص اجاره پارکینگ وجود دارد این است که اجاره پارکینگ به فردی غیر از صاحبان املاک و واحدها در ساختمان های چند طبقه، منوط است به جلب رضایت سایر ساکنان ساختمان!

میزان پارکینگ ها کمتر از تعداد واحدهای آپارتمان است

بسیاری از ساختمان های امروزی دارای پارکینگ هستند. اما اصولاً فضای پارکینگ به قدری نیست که برای همه واحدها فضای پارک ماشین ایجاد شود و برای یک یا چند واحد نمی توان پارکینگ در نظر گرفت. در این حالت اگر شخصی بخواهد پارکینگ خود را واگذار کند. صرفاً به واحدی که پارکینگ ندارد می تواند پارکینگ خود را واگذار نماید. و نمی‌تواند آن را به واحدی که پارکینگ دارد، واگذار کند.

میزان پارکنیگ ها بیشتر از تعداد واحدهای آپارتمان است

در برخی از شرایط شاهد زیاد بودن تعداد پارکینگ ها در مقایسه با تعداد واحدهای آپارتمانی هستیم. در این حالت افرادی که دارای پارکینگ اضافه هستند صرفاً می توانند پارکنیگ ها را به اشخاص متقاضی در همان ساختمان واگذار کنند. و اجازه واگذاری پارکینگ ها به اشخاصی خارج از ساختمان را ندارند. درخصوص اجاره پارکینگ اضافه نیز باید شرایط مربوط به رضایت ساکنان واحدها را در نظر بگیرند.

تعیین تکلیف پارکینگ مشاع به چه صورت است؟

در برخی از ساختمان ها تکلیف تعلق پارکنیگ ها به صاحبان واحدها مشخص نیست و در واقع همه آن ها به صورت مشاع هستند. به این معنا که هیچ کدام از ساکنان یا صاحبان املاک صاحب پارکنیگ ها از طریق سند رسمی نمی باشند. در این شرایط مدیر ساختمان باید از طریق قرعه کشی، هر کدام از پارکنیگ ها را به یکی از صاحبان واحدها اختصاص دهد. نکته بسیار مهمی که در باب این موضوع وجود دارد این است که این امکان وجود ندارد که یک پارکینگ دو مالک داشته باشد. بعبارت دیگر انتقال مشاعی پارکینگ به مالکین دو واحد یا بیشتر از آن مجاز نیست. و قضیه مشاع بودن پارکنیگ با مشاع بودن یک ملک متفاوت می باشد.

صورتمجلس تفکیکی در پارکینگ آپارتمان ها

در نقل و انتقال پارکینگ در آپارتمان هایی که واحدهای متعدد دارند طبق قانون در صورتمجلس تفکیکی باید به صورت کاملاً دقیق و واضح تصریح و نوشته شود که پارکینگ مورد نظر باید همراه با آپارتمان مربوطه مورد انتقال واقع شود چرا که انتقال پارکینگ به تنهایی به افرادی غیر از مالکین مجموعه آپارتمان ها امکان پذیر نیست. در صورتی که تعداد پارکینگ‌ ها با واحدهای تفکیک شده در آپارتمان برابر نباشد باید تعداد واحدهای بدون پارکینگ در صورتمجلس تفکیکی قید گردد تا هنگام تنظیم سند انتقال، این موضوع به خریدار اعلام شده و در سند انتقال ملک نیز نوشته شود. این موارد از وقوع اختلافاتی که ممکن است بعدها و در صورت فروش ملک ایجاد گردد جلوگیری می کند.

تفاوت دستور تخلیه با حکم تخلیه : اگر صاحب ملکی هستید که در اختیار مستأجر است. قطعاً می خواهید بدانید در چه مواردی می توانید دستور تخلیه بگیرید و در چه مواردی هم می توانید حکم تخلیه را از دادگاه صالح دریافت نمایید. در ابتدا لازم است تا برخی از قواعد کلی در این زمینه را بدانید و سپس با مواردی که به شما اجازه درخواست دستور یا حکم تخلیه را می دهد آشنا شوید. در ادامه با وکیل ملکی همراه باشید..

دستور تخلیه چیست؟

منظور از دستور تخلیه ، دستوری است که از جانب مرجع صالح صادر می گردد و باید در کمترین زمان ممکن نیز اجرا گردد. برای اینکه بتوانید دستور تخلیه بگیرید شرایط ذیل مورد نیاز است :

• در قرارداد اجاره، مدت زمان دقیق قيد شده باشد.
• قرارداد اجاره مربوط به اماكن غيرتجاري يا تجاري یا فاقد سرقفلی باشد. (مربوط به املاک مسکونی باشد)
• دو شاهد ذيل قرارداد اجاره را امضاء كرده باشند.
• مدت اجاره پايان يافته باشد.
• قرارداد اجاره در دو نسخه تنظيم و به امضاء طرفین رسیده باشد.

حکم تخلیه چیست؟

حکم به معنی آرائی است که از دادگاه ها صادر می شود و قابلیت تجدیدنظرخواهی هم دارد. بنابراین سرعت رسیدگی و اجرای آن از دستور تخلیه کمتر است. زمانی که می خواهید مستاجر را از خانه بیرون کنید اما شرایط فوق یا یکی از آن ها مهیا نمی باشد باید درخواست حکم تخلیه بدهید. مهمترین مواردی که موجر را ملزم می کند تا پیش از اتمام موعد اجاره درخواست حکم تخلیه بدهد شامل موارد ذیل است:

• عدم پرداخت اجاره بها به مدت سه ماه
• اجاره خانه به دیگری بدون اجازه مالک یا همان موجر
• استفاده نامشروع از ملک استیجاری
• استفاده تجاری از ملک مسکونی
• آسیب رساندن به ملک مورد اجاره

مرجع صالح

اغلب دادخواست هایی که در خصوص املاک استیجاری آن هم از نوع مسکونی تنظیم می شوند در شورای حل اختلاف محل وقوع ملک به جریان می افتند. اما شما باید برای برخی از درخواست ها و دادخواست های مرتبط با این امور به دادگاه عمومی مراجعه نمایید. به عنوان مثال اگر مستاجر بعد از دریافت حکم تخلیه و ابلاغیه آن حاضر به تخلیه ملک نشود. باید برای رسیدگی به این موضوع به دادگاه حقوقی مراجعه کند.

همچنین اگر مستاجر مدعی تمدید اجاره نامه است باید برای اثبات این ادعا به دادگاه حقوقی مراجعه کند. باز پس گرفتن هزینه های ناشی از تعمیر ملک و امثال آن ها نیز در صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده (موجر) می باشد.

نکته مهمی که در خصوص مرجع صالح برای رسیدگی به مسئله دستور تخلیه وجود دارد این است که در مورد قراردادهاي اجاره رسمي (قراردادهایی که در دفتر اسناد رسمی تنظیم شده اند). مي توان تخليه ملك را از طريق اداره اجراي ثبت نيز انجام داد. اما نکته دیگری نیز در این زمینه وجود دارد. و باید به این امر توجه داشته باشید که اگر مکان مورد اجاره از نوع تجاری است. و قرارداداجاره نیز برای سال 56 و یا قبل از آن می باشد. دیگر نمی توانید به شورا مراجعه نمایید. بلکه در این خصوص بایستی به دادگاه صالح مراجعه کنید.

تفاوت در اجرای دستور تخلیه و حکم تخلیه

اجرای دستور تخلیه ظرف 24 ساعت ابلاغ شده و باید ظرف 72 ساعت اجرایی گردد. اما برای اجرای حکم تخلیه 10 روز فرصت وجود دارد گذشته از اینکه رسیدگی به دستور تخلیه خارج از نوبت و بدون فوت وقت صورت می گیرد. برای حکم تخلیه باید منتظر بمانید تا نوبت رسیدگی به این درخواست نیز برسد. در واقع دادگاه پس از تعیین وقت که غالباً چندین ماه زمان می برد جلسه رسیدگی تشکیل داده و پس از آن مبادرت به انشای رای می نماید .

نکته مهمی که وجود دارد این است که امکان اعتراض و تجدید نظر خواهی در خصوص دستور تخلیه وجود ندارد. ( همانطور که از نام آن پیداست این یک دستور قضایی است. ) و اگر مستاجر مدعی حقی در این زمینه است باید ابتدا ملک را تخلیه کند. و سپس شواهد خود را به اثبات برساند این در حالیست که حکم تخلیه قابل اعتراض است. اگر مستاجر شواهد معتبری را ارائه کند می تواند اجرای حکم را به صورت موقت تا زمان بررسی شواهد متوقف نماید.

نحوه اثبات مالکیت اراضی ملی : یکی از مواردی که به دنبال ملی شدن اراضی جنگل ها و مراتع مطرح گردید تعیین تکلیف کسانی است که پیش از تصویب این قانون، سند مالکیت یک قطعه از این اراضی را دریافت کرده و دارای مالکیت رسمی بر این اراضی بودند. بر طبق قوانین اسلامی و متون فقهی، سبق تصرف حتی بدون سند مالکیت رسمی نیز می تواند دال بر مالکیت شرعی یک شخص بر یک زمین باشد که هیچ کسی صاحب آن نیست. بنابراین قانون ملی شدن این اراضی در صورتی که حتی دارای مالکیت شخصی نیز باشند خلاف مقررات اسلامی است. با این حال چگونه باید اعتراض به این مقوله را مطرح نمود؟

قانون ملی شدن جنگل ها

سال 1341 قانون ملی شدن جنگل ها از تصویب مجلس وقت گذشت. طبق این قانون تمام اراضی موجود در محدوده جنگل ها و مراتع، متعلق به دولت است و هیچ فردی نمی تواند نسبت به آن ادعای مالکیت شخصی داشته باشد. این قانون حتی دامنگیر مالکیت های خصوصی نیز می شد به گونه ای که بسیاری از صاحبان اراضی با از دست دادن مالکیت خود در محدوده های مقرر مواجه شدند.

بعدها قوانین دیگری نیز تصویب شد. که از جمله آن ها می توان به قانون انحلال بنگاه خالصجات، قانون مربوط به اراضی ساحلی ، قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل ها و مراتع و .. که با هدف حفظ و حمایت از منابع طبیعی اشاره نمود. این قوانین، ملی شدن اراضی فوق را به رسمیت می شناختند. و تلاش خود را برای تعلق این اراضی به دولت و به تبع آن به ملت ایران به کار می بردند.

اعتراض به ملی شدن اراضی

مشکلات متعددی که برای صاحبان اراضی در خارج از محدوده های مقرر به وجود آمده بود با ایجاد اعتراضاتی به قانون ملی شدن اراضی و جنگل ها همراه بود. به نحوی که ساز وکار اعتراض به ملی شدن اراضی و تشکیل کمیسیون ماده 56 یا هیئت ماده واحده تعیین تکلیف اراضی اختلافی را به دنبال داشت. برخی از صاحبان اراضی که ملک آن ها در حواشی جنگل ها بود با اجرای این قانون، ملک خود را از دست دادند. این مسئله با تفکیک اراضی ملی از مستثنیات همراه گردید. و قانون ملی شدن اراضی و جنگل ها در سال 1341 را تعدیل نمود.

تشخیص اراضی ملی از مستثنیات

امروزه یک مسئله جدیدتر پدید آمده است و آن تشخیص اراضی ملی از مستثنیات است. اراضی ملی که جنبه مشخص و تعیین شده ای دارند. این اراضی متعلق به عموم ملت است و هیچ کسی حق ندارد نسبت به آن ها ادعای مالکیت نماید. اما مستثنیات آن ها کاملاً به رسمیت شناخته شده و در صورتی که توسط جهاد کشاورزی تایید شوند دارای مالکیت خصوصی خواهند بود. این قانون برای کسانی که در شمال کشور زندگی می کنند از اهمیت بسزایی برخوردار است. در این خصوص بهتر است حتما از وکیل اثبات مالکیت کمک بگیرید.

دعوی اعتراض به اثبات مالکیت اراضی

کسی که قصد اعتراض به اثبات مالکیت اراضی را دارد. باید در این پرونده ذی نفع تلقی شود. حال سوال این است که ذی نفع در چنین پرونده هایی به چه اشخاصی گفته می شود؟ در این پرونده ذی نفع هر کسی است که با ادعای مالکیت و به عنوان مدعی حق به تشخیص منابع طبیعی و مستثنیات ماده 2 قانون ملی شدن جنگل ها اعتراض و دادخواهی می کند. ذی نفع باید دو مورد را اثبات نماید.

• اول اینکه ملک وی در محدوده اراضی ملی و جنگل ها قرار ندارد.
• دوم اینکه سبق تصرف و مالکیت خود را اثبات نماید.

لازم به ذکر است که ارائه سند مالکیت رسمی نیز ضرورت ندارد و صرف اثبات ادعای سبق تصرف کفایت می کند.

خوانده در دعوی اعتراض به اثبات مالکیت اراضی

در اثبات مالکیت اراضی ملی ، زمانی که حرف از خواهان و ذی نفع به میان می آید باید خوانده را هم در این دعوی مشخص کنیم. طبق قانون اداره منابع طبیعی به عنوان طرف مقابل این دعوی شناخته می شود. و نماینده این اداره باید از جانب سازمان حفاظت از محیط زیست در دادگاه صالح حاضر شود. در مواردی که اداره منابع طبیعی زمین مورد نظر را به راه و شهرسازی و یا ارگان یا نهاد دیگری واگذار می کند. جهت جلوگیری از صدور قرار عدم استماع دعوا بهتر است که آن نهاد نیز طرف دعوا قرار گرفته و در جلسه مورد نظر حاضر گردد. این دعوی در قالب اعتراض به تشخیص ملی بودن زمین و اعلام مستثنیات قانونی زمین مطرح می گردد. بهتر است در این جلسه حتما با حضور وکیل اثبات مالکیت حاضر شوید.