وکیل متخصص برای دعوای خلع ید : دعوای خلع ید زمانی مطرح می گردد که مالک مال غیر منقول رفع تصرف غیر قانونی دیگری را از دادگاه صالح تقاضا نماید . این دسته از دعاوی به دلیل تخصصی بودن موضوع که در ذیل به مواردی از آن اشاره می نماییم ، نیاز به حضور وکیل آگاه به قوانین مربوطه دارد ؛ لذا با توجه به اهمیت موضوع پیشنهاد می گردد جهت حفظ و دفاع از حقوق خویش قبل از هرگونه اقدام یا دفاع به وکیل ملکی متخصص مراجعه نمایید .
ارکان دعوای خلع ید
برای آنکه دعوای خلع ید قابل استماع باشد وجود شرایط ذیل الزامی است ؛
غیر منقول بودن مال موضوع دعوا
مال موضوع دعوای خلع ید بایستی مال غیر منقول باشد که تعریف آن در ماده ۱۲ قانون مدنی آمده است ، بنابراین طرح دعوا نسبت به اموال منقول میسر نمی گردد .
محرز بودن مالکیت خواهان
در مالک بودن خواهان دعوای مذکور نباید هیچ شک و شبهه ای وجود داشته باشد به عبارت دیگر باید مالک بودن وی محرز باشد . به همین علت است که می گویند رسیدگی به دعوای خلع ید فرع بر اثبات مالکیت است .
غیر قانونی بودن تصرف خوانده
تصرف خوانده بر مال غیرمنقول موضوع دعول بایستی بدون اذن مالک باشد به دیگر سخن بایستی خوانده غاصب یا در حکم غاصب باشد .
امکان طرح دعوای خلع ید در املاک مشاعی
با اینکه هر شریک ملک مشاع در ذره ذره آن مال سهیم است ، لکن مطابق مواد ۵۷۶ و ۵۸۲ قانون مدنی تصرف هر یک از شرکاء بر مال مشاعی نیاز به اذن سایر شرکاء آن مال دارد ، بنابراین طرح دعوای خلع ید توسط احد از شرکاء نسبت به شریک متصرف بدون اذن با اینکه وی نیز مالک آن مال است ، امکان پذیر می باشد .
تفاوت دعوای خلع ید و تخلیه ید
علی رغم تشابهات این دو نهاد به یکدیگر ، وجوه تمایز بسیاری نیز دارند که سه مورد ذیل از مهم ترین این تفاوت ها می باشد ؛
الف ) تفاوت در منشاء دعوا
دعوای خلع ید منشاء غیر قراردادی و مبتنی بر غصب خوانده دعوا دارد ، لکن دعوای تخلیه ید دارای منشاء قراردادی است و زمانی قابل طرح است که در قرارداد اجاره پس از پایان مدت ، مستاجر حاضر به تخلیه مال مورد اجاره و تحویل آن به موجر نشود .
ب ) تفاوت در مال موضوع دعوا
دعوای خلع ید تنها نسبت به اموال غیر منقول مطرح است ، اما در دعوای تخلیه ید مال می تواند منقول یا غیر منقول باشد .
ج ) تفاوت در مالی یا غیر مالی بودن دعوا
دعوای خلع ید مالی است لکن دعوای تخلیه ید دعوای غیر مالی محسوب می گردد .
تشریفات طرح دعوای خلع ید
- مرجع صالح به رسیدگی : دادگاه محل وقوع ملک غیر منقول صالح به رسیدگی دعوای مذکور است .
- خوانده دعوا : الزاماً متصرف مال غیر منقول موضوع دعوا است .
- از دلایل الزامی و پایه رسیدگی دادگاه به دعوای مذکور ، ارائه مدارک مثبت مالکیت خواهان نسبت به ملک مورد ادعاست .
