ازدواج موقت یا نکاح موقت یا متعه عقدی است که بر اساس آن مرد می تواند با زنی که مانع شرعی و قانونی برای ازدواج نداشته باشد برای مدت معینی ازدواج نموده و رابطه زناشویی برقرار نماید و پس از انقضای این مدت معین از یکدیگر جدا شده و در واقع متارکه نمایند . پر واضح است پس از پایان مدت مقرر فی مابین زن و مرد ، آنها نسبت به یکدیگر حرام و نامحرم می شوند .
با توضیح فوق مشخص می گردد طلاق در نکاح یا عقد موقت جایگاهی نداشته و قبل از اتمام مدت مرد می تواند با بذل مدت نکاح ، به این رابطه خاتمه بخشد .
ماده 1075 قانون مدنی نیز نکاح موقت را تعریف نموده است .
صیغه در عقد موقت
وکیل خانواده : عقد موقت نیز همانند دیگر عقود از جمله نکاح دائم نیاز به لفظ ایجاب و قبول دارد که در عقد به وسیله طرفین جاری می شود ، با اینکه از نظر عرفی ایجاب مرد قبل از قبول زن جاری است اما دلیلی بر تقدم ایجاب برای مرد بر قبول زن نیست و زن هم می تواند ایجاب نموده و مرد قبول نماید .
آنچه مسلم است ایجاب لفظی است برای خواهان ازدواج که می تواند مرد و یا زن باشد و شخص مقابل هم به علامت رضایت ، لفظ قبول را به کار ببرد .
معنی الفاظ ایجاب ( انکحت ، زوجتک ، متعتک )
- انکحت : من با تو عقد نکاح بستم
- زوجتک : من با تو ازدواج نمودم
- متعتک : من با تو عقد حلیت تمتع بستم
معنی الفاظ قبول ( قبلت التزویج ، قبلت النکاح و تزوجت )
- قبلت التزویج : ازدواج با تو را پذیرفتم
- قبلت النکاح : نکاح با تو را پذیرفتم
- تزوجت : من هم ازدواج با تو را پذیرفتم
شرایط نکاح یا عقد موقت
نکاح موقت دارای شرایط عمومی و اختصاصی است از نظر عام یا همان عمومی همان چیزی است که در ماده 190 قانون مدنی آمده است و هر عقدی که فاقد این شرایط باشد باطل است اما شرایط اختصاصی که که در عقد موقت وجود دارد و عدم ذکر آنها عقد را از بین می برد دو مورد است و هر کدام رکن ، پایه و اساس نکاح موقت بوده و بدون آنها عقد باطل می گردد که عبارتند از مدت و مهر.
امید شاه مرادی –مشاور حقوقی و وکیل پایه یک دادگستری
